Çay Kasîdesi
Çay Kasîdesi — Emir Safî şiiri. Çayın sabırla demlenişini sâlikin seyr ü sülûktaki tekâmülüne benzeten şiir; sultanla harâbât ehlini aynı muhabbet sofrasında eşitleyerek demi, canlara şifâ sunan ve sırrı fâş eden bir irfân bahânesi kılar.
Bir demde muhabbetle verir neşve câna çay,
Dem buldu, yanıp közde; özün verdi câna çay.
Vaktinde erişmişse, sabır verdi böyle dem,
Sabrıyla kemâl buldu, şifâdır zamâna çay.
Mecliste safâ buldu gönül neşvesiyle cem,
Döndürdü sükût ehlini hoş bir lisâna çay.
Yek gördü harâbâtı vü sultânı berâber,
Bir tuttu o tahtı da; gelir hep cihâna çay.
Maksûdu değildir bu kadeh zevki, ey gönül,
Yârân-ı safâ sohbetidir, hoş bahâna çay.
Geçmekte nefesler, duramaz fânî, yolcu cân!
Fâş etti nihân sırrı, yayar hep cihâna çay.
Söz bitti, Safî der ki: murâdım bu sırr-ı dem;
Bir demde safâ buldu gönül, sindi câna çay.
– Emir Safî
Şiire dair sözleriniz